November 22, 1963
Dallas, Texas
In less than
a second,
America died. |
CONTENTS |
"If you shut up the truth and bury it under the ground, it will but grow, and gather to itself such explosive power that the day it bursts through it will blow up everything in its way."
- French author Emile Zola
|
"Treason does never prosper.
What's the reason?
When it prospers,
None dare call it treason."
Sir John Harrington
|
|
Spreken is zilver, zwijgen is goud
Dan toch maar zilver bij nader inzien. Want de behoefte om iets te zeggen
over de vileine en publieke aanval van Peter R. de Vries in mijn richting,
is nauwelijks bedwingbaar. Het is mij nu ook duidelijk geworden dat Peter
niet zo zeer geinteresseerd is in wat er eventueel in de rechtszaal zal
gebeuren, of wat het oordeel van de rechter zal zijn. Peter is
geinteresseerd in het oordeel van de publieke opinie. Die moet mij
veroordelen. Ik zie anders geen verklaring voor de campagne die hij op
zijn eigen website is gestart en vervolg heeft gegeven in diverse
televisieprogramma's. Met dit onvoorziene publicitaire effect had ik bij
het maken van onze afspraken in december geen rekening gehouden. Wellicht
heb ik hem dat bij proces meer getergd en op zijn gevoelige knoppen gedrukt
dan achteraf verstandig was, aan de andere kant moet hij er maar eens aan
wennen dat niet iedereen meteen in de houding springt voor hem. Niettemin
zijn de afspraken wel degelijk gemaakt. Iedereen maakt weleens een
inschattingsfout, ook Peter, want die kan toch ook moeilijk blij zijn met
de nu ontstane publiciteit rond zijn persoon, laat staan met de wijze
waarop de bal wordt teruggekaatst naar hemzelf. Het is sowieso een geschil
geworden zonder winnaars.
Omdat ik nog steeds geen aangifte heb gezien en anderzijds genoeg wordt
gesproken en geschreven over de kwestie, wil ik er toch wat meer over
zeggen dan in mijn reeds gegeven verklaring, waar ik voor honderd procent
achter sta. Het enige dat ik daaraan heb toegevoegd is dat ik de emails
ook met Stan de Jong heb gedeeld, waarmee het verhaal van mijn kant
compleet is. Ik heb Peter uitgelegd dat ik dit aanvankelijk niet heb
verteld om hem niet bozer te maken dan hij was (hij en De Jong zijn
immers geen vrienden), plus dat Stan de Jong mijn vertrouwen waard was en
is, en het dus geen zier uitmaakte voor de vraag of de emails ooit ergens
zouden kunnen opduiken. En dit was duidelijk Peter's grootste zorg, zoals
men kan opmaken uit de communicatie tussen hem en mij.
Ik meen dat ik met onze afspraak uit december (via onze advocaten) Peter's
belang heb gediend, namelijk het zeker stellen dat de emails niet publiek
worden, hetgeen sowieso nooit mijn bedoeling is geweest en nooit zal
zijn.
Juist daarom wil ik mij publiek verdedigen tegen de eveneens publieke
aanval van Peter, hoewel ik mij realiseer dat ik daarvoor niet eenzelfde
platform krijg als Peter. Ik zal absoluut niet proberen goed te praten dat
ik Peter's mailbox heb ingekeken, maar ik hecht eraan nogmaals duidelijk
te maken dat er geen sprake is van de kwade opzet, die Peter zo graag wil
benadrukken. Ik voel mij door de beschuldiging dat ik hem in diskrediet
wilde brengen, flink geraakt en heb hem gevraagd of hij die aantijging
terug wil nemen. Na enig toegezegd nadenken heeft hij mij medegedeeld dat
hij het niet gelooft. Volgens mij gelooft hij het wel, maar past het niet
in de strategie die hij gekozen heeft. Enfin, ik ben het met hem eens dat
als ik zijn emails op een slinkse manier op straat wilde gooien dat van
een weergaloze achterbaksheid getuigt.
Hoe is het nu precies gegaan? Peter heeft tijdens onze reis in Amerika,
dat was begin februari 2006, een keer zijn email gecheckt op mijn laptop.
Daarbij werd zijn wachtwoord onthouden, zonder dat dit overigens zichtbaar
is, er staan dan sterretjes ingevuld. Had hij het maar een tweede keer
gedaan, dan had hij dit zelf gezien en voor het geval dat, zijn password
direkt gewijzigd. Ik zag het natuurlijk iedere keer dat ik mijn eigen
email checkte op mijn laptop, waardoor ik mij telkens realiseerde "Ik kan
waarschijnlijk Peter's email checken, door slechts op Enter te drukken".
Net zoals dat met mijn eigen wachtwoord het geval is.
Iedere keer dacht
ik: "Zal ik hem dat even melden?" Ik heb dit niet gedaan, want ik dacht
die verleiding gemakkelijk te kunnen weerstaan. Dat heb ik gedaan tot eind
juli, dus bijna 5 maanden lang. Er was veel veranderd in mijn relatie tot
Peter. We waren zeker geen vrienden meer, want we hadden per email al heel
wat afgeruzied over de Deventer Moordzaak. Daarbij had hij me gemeld dat
hij spijt had van zijn JFK reportage met mij. Toen ik hem vroeg of hij
meende dat hij daar niet meer achter staat, bevestigde hij dit. Maar een
verdere onderbouwing weigerde hij te geven. Dan moest hij dat ook maar
publiekelijk zeggen, vond ik. Wat hij nooit gedaan heeft. Sterker, hij
knikte of zweeg instemmend toen interviewers het onlangs "een mooie
reportage" noemde. Enfin, vanaf dat moment vond ik Peter helemaal
schijnheilig en hypocriet. Per email noemde hij mij al een Judas, waarop
ik antwoordde: "Dan ben jij zeker Jezus?" Niet zo verwonderlijk voor de
man die zichzelf de beste gast vindt voor zijn eigen talkshow. Ik ben niet
zo bijbelvast meer als ik was, en ik kan mij vergissen, maar volgens mij
was Judas een volgeling van Jezus die zich als zijn vriend voordeed en hem
verried. Vrienden waren Peter en ik allang niet meer, ook niet meer in
juli. Verraden heb ik Peter ook nooit, hoe graag hij dat ook wil doen
geloven.
Wat betreft de Deventer moordzaak kan ik het prima "verkroppen" dat
anderen er een andere mening op na houden. Het is de laffe opstelling van
Peter waar ik moeite mee heb, dat hij niet inhoudelijk wil discussieren en
weigert in te gaan op de argumenten van de andere partij, maar wel zijn
eigen standpunt blijft benadrukken. Dat hij handig gebruik maakt van de
media en de "status quo" komt daar nog bij. Zijn argument dat er wel meer
mensen onschuldig vast zitten, waar Maurice en ik zich niet druk om maken,
is eveneens een drog. Punt 1, je kunt nu eenmaal niet alle zaken doen, en
punt 2, deze zaak is extra schrijnend en fascinerend, omdat de werkelijke
dader gewoon in beeld is en moedwillig buiten schot wordt gehouden. Wat
ook weer betekent dat Ernest Louwes moedwillig in de bak wordt gehouden.
Er is dus geen sprake van een onschuldige dwaling maar van een
doofpot-operatie, waarbij geen middel wordt geschuwd. Zelfs de Schiedammer
Parkmoord voldeed niet aan zulke voorwaarden.
Ondertussen moet ik slikken dat ik op landelijke TV (in het programma "De
Wereld Draait Door") zonder wederhoor de slechtste man van Nederland
wordt genoemd, alsmede het kind dat de portemonnaie van zijn vader
leegrooft. Ten eerste is Peter mijn vader niet en verder gaat die
vergelijking op alle fronten mank. Dat deze laster werd ingegeven door een
onverholen wraakzucht, zag Marc Marie gelukkig ook nog wel.
Maar terug naar de email "kraak", ik heb inderdaad in juli toch een keer
op enter gedrukt. Waarom ik het precies deed, weet ik niet meer zo goed.
Het was een mengeling van nieuwsgierigheid en ongeloof toegang te krijgen.
Vooral bij een man die de PC van Tonino en anderen doorsnuffelt (en de
inhoud daarvan openbaar maakt), die bovendien zo hoog van de toren blaast
over veiligheid en vertrouwelijkheid, daar zelfs bedrijfsseminars over
geeft, en mijn vertrouwen reeds had beschaamd (door zonder opgaaf van
reden afstand te nemen van ons JFK programma, dat hij een maand eerder bij
Jensen nog vol vuur verdedigde), verwachtte ik na 5 maanden helemaal geen
toegang te krijgen. Je duwt tegen een deur en die gaat open, het woord
"kraak" of "hack" is een absurde wens die de vader van de gedachte is. Ik had
natuurlijk die deur meteen dicht moeten doen, maar wat ik aantrof hield
mijn aandacht vast, en ik denk van elke vent. Niks verbodens maar wel
onderhoudende lectuur. Nu Peter zelf heeft gezegd dat hij een open
huwelijk heeft, meld ik niets nieuws als ik zeg dat het niet strookte met
het beeld dat ik van hem had als steady familyman, dat hij tot voor kort
in stand hield. Vandaar mijn "perceptie" van stiekemheid.
Nu ja, die lectuur wilde ik weleens rustig nalezen op mijn eigen PC, dus
daarom heb ik die lectuur op mijn laptop gezet. Echter nooit met de
bedoeling dit ooit tegen hem te gebruiken of op straat te gooien, zoals
Peter nu beweert. Als ik dit had gewild, dan had ik het gewoon letterlijk
gedaan. Zonder een enkele trace naar mij. Echter, ik hanteer nog morele
grenzen als ik met iemand overhoop lig.
Waarom heb ik het dan toch gedeeld, na vier maanden (in november) en in
strikt vertrouwen, met een drietal vertrouwde wapenbroeders in de strijd
van de Deventer moordzaak? Zuiver om de wetenschap te delen dat Peter
inderdaad de schijn kan ophouden voor zijn "image", precies wat hij doet
in de Deventer moordzaak, want ik geloof dat hij dondersgoed weet dat hij
daar een niet te houden stelling verdedigt en daarom het debat uit de weg
gaat. Dit had bijvoorbeeld Stan de Jong al jaren geleden betoogd o.a. in
zijn artikelreeks: "De dubieuze methodes van Peter R. de Vries". Ik vond
weliswaar dat Stan daar wat te ver ging met zijn conclusies (en dat vond
de Raad voor de Journalistiek blijkbaar ook) maar met de strekking van
zijn artikels ben ik het eens.
Dat ik met het toevertrouwen van vertrouwen, te goed van vertrouwen ben
geweest, dat mag men mij verwijten, maar dus niet dat ik Peter wilde
compromitteren door zijn mails op straat te gooien of te laten gooien.
Iemand heeft dat vertrouwen uiteraard beschaamd, anders was Peter niets
ter ore gekomen. Ik ben misschien wel naief met vertrouwen, maar zeker
niet zo stom om iemand emails te laten publiceren waarbij dan ook nog het
spoor direkt naar mij leidt.
En daarom hebben Peter en ik samen dat onbedoelde vuurtje gedoofd in
december. Peter vond het begrijpelijkerwijs van belang dat deze emails
niet verder kwamen, en die toezeggingen heeft hij zwart op wit gekregen,
niet alleen van mij. Ik kreeg daar 16 december nog een badinerende
afscheidsbrief over heen, zeg maar het laatste woord. Voor mij was daarmee
de kous af. Wat hij echter in februari deed, zie ik als niets anders dan
het vuurtje achter mijn rug om weer aansteken en er vervolgens een blik
benzine overheen gooien. En dan probeert hij ook nog te zeggen: Kijk,
jouw schuld ! Allemaal het werk van de pyromaan Dankbaar!
Maar waarom mocht hij deze Pietje Bell actie aangeven bij de nationale
recherche, die normaal bij dit soort zaken niet in actie komt? Waarom
besloot Peter alsnog tot aangifte over te gaan de dag nadat het nieuws
over de email kraak van Jan Vlug naar buiten kwam? Wist hij reeds dat de
recherche mijn huis wilde binnenvallen alsof ik de opvolger van Pablo
Escobar ben? Alsof ik staatsgevaarlijk ben of mijn zolder als
cocainepakhuis gebruik? Zo'n kans om mij met die zaak te verbinden en en
passant de rest van de "Louwes maffia" te beschadigen, met zoveel mogelijk
publiciteit daaromheen, moet wel erg verleidelijk voor Peter zijn geweest.
Dat het dan ondersneeuwt dat die "Louwes maffia" belangeloos strijdt voor
een onschuldig vastzittende man, alsmede een eerlijk functionerend OM, is
dan mooi meegenomen.
Ik hoop maar dat Peter zijn goede contacten met de recherche nu ook
aanwendt om bevestigd te krijgen dat alles wat ik verklaard heb over deze
kwestie, klopt als een bus. Want één ding is zeker, de nationale recherche
moet dit nu weten. Tenminste, als ze hun werk beter doen dan de
rechercheurs van de Deventer moordzaak, en ik heb weinig reden om daaraan
te twijfelen, want die huiszoeking verliep vriendelijk en professioneel,
hoewel het wel een beetje zonde is dat daar onze belastingcenten voor
worden gebruikt. Wat mij betreft mogen ze alle emails openbaar maken, want
op die hele PC staat niets waarvoor ik mij schaam, behalve dan het feit
dat ik zonder toestemming in iemands email heb gekeken, onafhankelijk van
wat daarin aangetroffen wordt. Maar dat had ik reeds gezegd. Wat dat
betreft zeg ik al meer dan Peter.
Nu even naar het artikel 138a waarin de zeer jonge wet Computervredebreuk
wordt geregeld:
Voorwaarde voor computervredebreuk is dat de dader bij het binnendringen:
enige beveiliging doorbreekt, of
de toegang verwerft door een technische ingreep, met behulp van valse
signalen of een valse sleutel dan wel door het aannemen van een valse
hoedanigheid.
Dat wordt dus in het onderhavige geval nog een interessante juridische
discussie. En zeker als de rechter onder het motto "Hoge bomen vangen meer
wind", rekening houdt met Peter's eigen historie op dit vlak alsmede de
stelling dat bekende Nederlanders meer moeten kunnen hebben dan onbekende
Nederlanders, zoals onlangs bij Kelder / Moszckowicz.
Wat heeft Peter nu gewonnen met zijn geregisseerde rancuneuze
publiciteitsstunt? Want dat is het natuurlijk voor een ieder die de feiten
kent. "Voortrekker Deventer Moordzaak in opspraak", "Huiszoekingen bij Wim
Dankbaar en Maurice de Hond", kopt Peter met veel bombarie op zijn
website. Dat Peter de regie verloren heeft en buiten zijn (en ook mijn)
wil nu zelf in opspraak is, zal hij wel bijzonder lullig vinden. En hoe
gek het ook mag klinken, ook ik vind dit vervelend voor hem en zijn
familie, want zijn priveleven heeft ook voor mij niets te maken met onze
journalistieke conflicten. Maar als zelfs zijn vrienden schrijven (o.a.
Hendrik Jan Korterink) dat hij het aan zichzelf te danken heeft, dat hij
met zijn actie zelf de kwestie naar buiten brengt, iets wat hij in
december wilde voorkomen en waarmee ik hem geholpen heb, dan moet je toch
wel iets over het hoofd hebben gezien.
Nu staat Peter in de roddelbladen en wordt er lustig op los gespeculeerd.
Waarbij ook speculaties los komen waar ik in elk geval geen weet van heb.
Nu wordt Peter een schijnheilige kluns genoemd die nog stommere fouten
maakt dan zijn slachtoffers. Was dat het nu waard, Peter? Of ben je
gewoon een soort Sonny uit "The Godfather" die in blinde woede en
wraakzucht het huis verliet en daarbij zijn eigen belang uit het oog
verloor? Ik had beter je boodschappenlijstje kunnen aantreffen. Was je dan
dan ook zo boos geweest?
Heeft iemand zich al eens afgevraagd wat er had kunnen gebeuren als mijn
laptop gestolen was? Of als ik hem uitgeleend had? Of als ik hem net als
Tonino bij het grofvuil had gezet? Nu we het toch over films hebben,
Maurice de Hond is voor mij een "Braveheart" uit de gelijknamige film. Ook
al leggen ze zijn kop op het hakblok, dan nog roept hij "FREEDOM".
Wim Dankbaar
Update reactie op mijn aanhouding
|
|
click