November 22, 1963
Dallas, Texas
In less than
a second,
America died. |
CONTENTS |
"If you shut up the truth and bury it under the ground, it will but grow, and gather to itself such explosive power that the day it bursts through it will blow up everything in its way."
- French author Emile Zola
|
"Treason does never prosper.
What's the reason?
When it prospers,
None dare call it treason."
Sir John Harrington
|
|
Waarom wangslijm?
Een belangrijke constatering en een dito vraag.
Het volgende komt uit het orienterend vooronderzoek 2006 van het OM:
*********************
10-11-99 witte blouse slachtoffer bij het NFI
03-12-99 broek verdachte bij het NFI in een dichte vensterzak in een dichte doos
15-12-99 broek verdachte retour naar politie
*********************
Dit zijn twee vaststaande feiten:
1) De broek van Louwes was dus in 1999 bij het NFI voor onderzoek en is daarna retour gegaan naar de politie.
2) Er is vastgesteld dat het bloedvlekje in de broekzak van Louwes was.
Deze feiten leiden tot de conclusie dat het NFI het DNA profiel van Louwes reeds in 1999 had.
De cruciale vraag die hieruit voortvloeit:
Waarom had het OM het wangslijm van Louwes nodig in 2003?
Hopelijk komt het antwoord van de minister, maar als u een een schot voor de boeg heeft, kunt u het hier geven:
Wim Dankbaar
Update 12 november 2006
Vandaag maakte iemand , ene Jose, mij via de weblog van Maurice de Hond attent op een andere aanwijzing dat het NFI het DNA profiel van Ernest Louwes al had ver voordat hij zijn wangslijm afgaf (december 2003).
Louwes schrijft in zijn eigen verhaal het volgende over zijn vrijspraak bij de Rechtbank Zwolle (9/3/2000) :
Het meest spraakmakende feit van deze zitting was de kwestie met het mes. Een dag voor de zitting kwam het lang verwachte onderzoeksrapport van het NFI (het Nederlands Forensisch Instituut, een onderdeel van het ministerie van justitie, dus minder onafhankelijk dan men zelf wil doen voorkomen).
En wat was de inhoud van dit rapport? Het bevatte een soort sectieverslag alsmede een verslag naar aanleiding van het door mij toegestane dna-onderzoek; mijn dna-structuur stond er ook in met de mededeling dat deze was opgenomen in een databank.
Maurice de Hond schrijft in zijn feitenrelaas Oordeel Zelf het volgende:
In het voorjaar van 2003, toen de Hoge Raad zich voor de tweede keer over deze zaak boog, werd opdracht gegeven om het mes te onderwerpen aan een DNA-onderzoek. De uitkomst was dat er DNA werd gevonden van twee personen, echter niet van Louwes, noch van het slachtoffer. De Hoge Raad sprak daarom uit dat het mes niet het moordwapen geweest kon zijn en gelastte een herzieningsproces.
Dan hebben we nog de volgende constatering in de "Uitspraak gerechtshof s-Hertogenbosch 20.002219.03"
te vinden op: http://www.rechtspraak.nl/Actualiteiten/Dossiers/Deventer+moordzaak/
2.4.2. Op grond van de bevindingen van de deskundige ing. Eikelenboom in zijn rapport van 22 januari 2004 kan naar het oordeel van het thans in herziening oordelende hof niet met voldoende zekerheid worden vastgesteld dat het mes P1 het moordwapen is. Hierbij is van belang dat de DNA-resultaten van op het mes aangetroffen sporen niet overeenkomen met die van het slachtoffer noch met die van de verdachte, dat op het mes geen bloed is aangetroffen en dat niet kan worden vastgesteld of de overdrachtspatronen op de blouse van het slachtoffer zijn veroorzaakt door dit mes.
Conclusie: Het OM beschikte over het DNA van Louwes, precies zoals hijzelf zegt, maar in december 2003 vraagt men zijn wangslijm weer. Waarom?
Meer polls: http://jfkmurdersolved.com/polls.htm
Wilt u de volgende optie toegevoegd zien?
Louwes liegt. Het OM nam nooit eerder zijn DNA af.
Stuurt u dan een mailtje. Bij voldoende interesse zetten we hem erbij.
*********************
Al schrijvend herinner ik mij nu nog een voorval waarbij er opeens een politieman tijdens het verhoor nogal opgewonden de kamer binnenkwam en vertelde dat men een op bloed lijkende vlek op mijn broek had ontdekt en mij daarom vroeg of ik wilde meewerken aan een dna-onderzoek. Ik had daar geen bezwaar tegen, heb daarvoor getekend en eraan meegewerkt. Ik had het vermoeden dat het een chocoladevlek zou zijn, want zoetwaar als chocolade en ijs (Magnums) at ik al rijdend bijna dagelijks. Ik had weliswaar een behoorlijke bekwaamheid om zonder knoeien Magnum-ijsjes weg te werken (naar rechts gebogen boven de middenconsole), maar af en toe ging het nog wel eens fout. Vlekken van mijn kleding verwijderde ik dan met een vochtig doekje uit een plastic bus. En dat allemaal onder het rijden zonder ooit een aanrijding te hebben gehad! Ik kon mij voorstellen dat zo'n vlek op bloed kon lijken.
Achteraf bleek het te gaan om een bloedvlekje in mijn broekzak en het bleek (uiteraard) om mijn eigen bloed te gaan. Op zich was dit vlekje niet vreemd want ik heb altijd de vervelende eigenschap gehad om velletjes aan de zijkant van mijn nagels weg te trekken of af te bijten. Wat hiervan later nog van belang zou zijn, is het feit dat hierdoor in 1999 door het NFI reeds mijn dna-structuur is vastgesteld en dat er toentertijd dus zeer intensief naar sporen op mijn kleding blijkt te zijn gezocht.
Ernest Louwes, 2004
|
|
click